بهمن ۱۲, ۱۳۹۵

انواع صفحه نمایش ها( ادامه)

  • by حامد پورمراد
  • سه شنبه , ۱۲ بهمن ۱۳۹۵
  • 0

در یکی از پست های قبلی به بررسی انواع صفحه نمایش ها پرداختیم، در این پست به بیان توضیحاتی در مورد ویژگی ها و تفاوت های هر یک از این صفحه نمایش ها می پردازیم.

روند وضوح صفحه نمایش ها:

در حالی که صفحه نمایش های گوشی های هوشمند رفته رفته بزرگتر می شوند، ولی قرار دادن صفحه نمایش ۴k که وضوح و کیفیت بهتری دارد حداقل در سال گذشته خیلی رواج نداشت و گوشی sony z5 premium تنها گوشی موجود در بازار است که دارای صفحه نمایش ۴k است؛ در حال حاضر اکثر تلفن های هوشمند از صفحه نمایش ۲k استفاده می کنند. شاید علت اصلی این اقدام مصرف باتری بالا توسط صفحه نمایش ۴k است، چون هر چقدر وضوح تصویر بالاتر باشد میزان مصرف انرژی بالاتر خواهد بود. با  توجه به عمر باتری گوشی های فعلی، شرکت های سازنده ی گوشی تمایلی برای جهش به وضوح تصویر بالاتر ندارند. البته در سال۲۰۱۷ ، احتمالا ما شاهد صفحه نمایشهای Ultra HD در گوشی های  هوشمند باشیم.

انواع پنل:

صفحه نمایش های گوناگونی در گوشی های هوشمند بکار می روند: LCD ، OLED ، AMOLED ، Super AMOLED ، TFT ، IPS ؛ و یا برخی از صفحه نمایش های دیگر  مانند TFT-LCD که کمتر در گوشی ها استفاده می شوند، یا صفحه نمایش های IPS-LCD که غالبا در گوشی های معمولی استفاده می شوند.

LCDها:

LCD  به معنای صفحه نمایش سیال (Liquid crystal display) است و علت نامگذاری آن این است که در این صفحه نمایش ها مجموعه ای  از کریستال های سیال رنگی روشن وجود دارند که در پس زمینه صفحه نمایش قرار دارند. باتوجه به هزینه ی کم، آنها انتخاب اول بسیاری از شرکت های سازنده ی گوشی تلفن همراه یا سایر دستگاه های الکترونیکی هستند. LCDها در نور مستقیم خورشید عملکرد مناسبی دارند چون کل صفحه نمایش از پشت روش است و در نمایش رنگها قدری ضعیف است.

TFT مخفف Thin film transistor (ترانزیستور نازک فیلم) است که نسخه ی پیشرفته ی مانیتورهای LCD است و دارای ماتریکس فعال است، در ماتریکس فعال هر پیکسل به طور جداگانه به یک ترانزیستور و خازن متصل است. مزیت اصلی TFT در مقایسه با LCD، هزینه ی کم تولید و کنتراست بالا است و البته در مقابل اشکال آن در مصرف بیشتر انرژی ، زاویه دید کمتر و باز تولید رنگ کمتر می باشد؛ بنابراین در گوشی های هوشمند کمتر استفاده می شود.

IPS مخفف کلمات In-planc switching است که نسبت به صفحه نمایش های TFT LCD بسیار بهبود یافته تر است. این صفحه نمایش ها دارای باز تولید رنگ بهتر و مهمتر از آن زاویه دید مناسب تری هستند. این امر به دلیل وجود دو ترانزیستور متصل به هر پیکسل است که سبب افزایش نور پس زمینه می شود. البته نقطه ی ضعف این صفحه نمایش ها نیز مصرف زیاد انرژی نسبت به سایر صفحه نمایش های غیر LCD است. البته IPS نسبت به صفحه نمایش های TFT انرژی کمتری مصرف می کنند.

البته کلمات اختصاری دیگری هستند که با IPS ترکیب می شوند مانند IPS-NEO ، این نوع صفحه نمایش که با فناوری اختصاصی و توسط شرکت JDI تولید شده است نشست نور پس زمینه را کاهش می دهد ولی به طور کلی عملکرد آن شبیه IPS-LCD های دیگر است.

AMOLED:

AMOLED مخفف Active matrix organic light-emitting diode است. شاید قدری پیچیده به نظر برسد ولی در واقع چنین نیست. همانطور که در صفحه نمایش های TFTمشاهده کردید، فناوری ماتریکس فعال در AMOLED نیز وجود دارد. (Am) و OLED نیز فناوری صفحه نمایش های نازک نمایش فیلم است.

همانطور که از نام OLED پیداست، یک ماده ی آلی است که با عبور جریان از آن نور بازتاب می کند. برخلاف پنل های LCD که پشت صفحه روشن است، صفحه نمایش OLED درحالت همیشه خاموش است تا اینکه از پیکسل منحصر بفرد جریان عبور کند. این بدان معنی است که زمانیکه پیکسل ها بصورت سیاه و سفید نمایش داده می شود، صفحه نمایش OLED انرژی کمتری مصرف می کند، اما تم رنگی و روشن تری در صفحه نمایش های AMOLED نسبت به LCD وجود دارد و به همین دلیل در حالت روشن انرژی بیشتری نسبت به LCD استفاده می کند. همچنین صفحه نمایش OLED بسیار گران تر از صفحه نمایش LCD تولید می شود. چون پیکسل های سیاه خاموش هستند، در صفحه نمایش OLED نسبت کنتراست نسبت به صفحه نمایش های LCD بالاتر است. صفحه نمایش AMOLED همچنین دارای نرخ رفرش ( تازگی) بسیار سریع است، ولی از سمت پایین صفحه خیلی قابل دیدن نیست؛ اما در LCD ها به دلیل پشت صفحه روشن ،  در حالت نور مستقیم خورشید ، دیدن صفحه نمایش راحت تر است. سوختن صفحه نمایش و تخریب دیودها نیز فاکتورهای  منفی دیگری هستند که باید در صفحه نمایش AMOLED در نظر گرفته شود. اما نکته مثبت AMOLED این است که نسبت به LCD نازک تر بوده  (چون  لایه صفحه روشن در پشت صفحه نمایش ندارد) و بسیار انعطاف پذیر است.

Super AMOLED:

این عنوان توسط شرکت سامسونگ به صفحه نمایش گوشی های هوشمند خودش اطلاق شد. این نوع صفحه نمایش بهبود یافته ی صفحه نمایش AMOLED است ، چون لایه ی لمسی در داخل خود صفحه نمایش قرار گرفته است و به عنوان یک لایه ی مضاعف خارجی نیست. Super AMOLED ، نور خورشید را نسبت به AMOLED بهتر کنترل (هندل) می کند و انرژی کمتری مصرف می کند. چنانچه از نامش پیداست ، Super AMOLED نسخه ی پیشرفته تر AMOLED است. این همه هیاهو برای Super AMOLED تنها جنبه ی بازار یابی ندارد ، بلکه صفحه نمایش های سامسونگ یکی از بهترین نوع از انواع صفحه نمایشهای حال حاضر در بازار هستند.

Retina:

این صفحه نمایش متعلق به شرکت اپل است و دارای وضوح ۳۰۰ppi است. البته اپل در محاسبه ppi مشابه سایر شرکت های تولیدکننده گوشی عمل نمی کند. اندازه گیری اپل با توجه به اندازه و وضوح صفحه نمایش است. اپل این صفحه نمایش را در iPhone 4 تجاری کرد که دارای ۶۴۰*۹۶۰ پیکسل در صفحه نمایش ۳٫۵ اینچی IPS-LCD بود و در نتیجه دارای ۳۳۰ پیکسل در هر اینچ مربع است. اپل همواره معتقد است وضوح ۳۰۰ppi کافی است و بنابراین iphone6 را با صفحه نمایش Full HD و وضوح ۴۰۱ppi وارد بازار کرد. iphone7 و iphone7 plus  نیز به ترتیب دارای وضوح ۳۲۶ و ۴۰۱ ppi  هستند.

(Visited 146 times, 1 visits today)
  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
Previous «
Next »

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *